Een persoonlijk record bij het hardlopen, een betere rating bij tennis of een wandelroute die precies genoeg kilometers oplevert. Zelfs in onze vrije tijd lijken we graag ergens naartoe te werken. Maar wanneer is een hobby eigenlijk gewoon leuk, zonder dat er iets beter, sneller of indrukwekkender hoeft te worden?

Wie tegenwoordig gaat hardlopen, heeft vaak meer bij zich dan alleen een paar goede schoenen. Een sporthorloge registreert de afstand, het tempo, de hartslag en het herstel. Na afloop volgt een analyse en misschien verschijnt er ook nog een overzichtje op Strava. Lekker bezig, zou je zeggen. Maar ergens sluipt er ook iets in: de volgende keer moet het nét iets beter.

Dat geldt niet alleen voor hardlopers. Een potje tennis wordt al snel een manier om je techniek te verbeteren, een wandeling moet liefst een mooie route of een flink aantal stappen opleveren en zelfs koken kan uitmonden in een zoektocht naar de perfecte zuurdesembroodkorst. We maken van onze vrije tijd soms een tweede werkweek, compleet met doelen en resultaten.

Wanneer werd ontspanning een prestatie?

Dat we graag vooruitgang boeken, is op zichzelf natuurlijk helemaal niet verkeerd. Het geeft voldoening om ergens beter in te worden. En technologie maakt het makkelijker dan ooit om onze prestaties bij te houden. Toch is er een verschil tussen ergens plezier aan beleven en het gevoel hebben dat je er iets uit moet halen.

Want wat als je tijdens het hardlopen een keer langzamer gaat omdat je onderweg een mooi stukje natuur ziet? Of als je tijdens een tenniswedstrijd vooral plezier hebt, ondanks die reeks dubbele fouten? Misschien is een wandeling van drie kilometer met een goed gesprek uiteindelijk waardevoller dan een route van vijftien kilometer die je vooral hebt afgelegd om je doel te halen.

Niet alles hoeft ergens toe te leiden

Juist in een tijd waarin we veel meten, plannen en optimaliseren, kan het verfrissend zijn om iets te doen zonder een eindresultaat voor ogen te hebben. Een rondje fietsen zonder routeplanner. Een middag fotograferen zonder de beste foto voor Instagram te willen maken. Of gewoon een balletje slaan zonder na afloop je prestaties te analyseren.

Dat betekent niet dat we onze sporthorloges moeten weggooien of onze ambities overboord moeten zetten. Doelen kunnen motiveren en structuur geven. Maar het is goed om af en toe te bedenken waarom we ooit met die hobby begonnen.

Was dat om een persoonlijk record te lopen, of omdat je graag buiten bent? Om de beste tennisser van de club te worden, of omdat je blij wordt van een potje spelen? Misschien is de leukste hobby wel de hobby waarbij je na afloop niet hoeft te weten hoe goed je het hebt gedaan. Je hebt iets gedaan waar je plezier in had. Meer hoeft het soms niet te zijn.

Foto header via iStock, credits: PeskyMonkey